1. Każdy kto przebacza, może liczyć na miłosierdzie Boże, bowiem napisane jest:
„jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski”.
2, Na każdy żal człowieka, który zawinił, trzeba odpowiedzieć pozytywnie, bo jak uczy Jezus:
„jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu”.
3. Człowiek, który nie potrafi przebaczyć, staje się trudny we współżyciu, bowiem jak mówi
Pismo Święte: „Brat obrażony trudniejszy do zdobycia niż miasto warowne”.
4. Przebaczenie wpisane jest w powołanie chrześcijańskie i stanowi wręcz przykazanie Boże,
o czym poucza autor natchniony: „Pamiętaj na przykazania i daruj obrazę.”
5. Osąd drugiego człowieka trzeba zostawić Bogu, bowiem tylko On jest w stanie określić do końca
stopień wyrządzonej krzywdy, o czym mówi z naciskiem św. Paweł: „Nie możesz wymówić się
od winy, człowiecze, kimkolwiek jesteś, gdy zabierasz się do sądzenia”.
Przysłowie południowamerykańskie, które rodzice powtarzają swoim dzieciom:
„Za każdym razem, kiedy przebaczasz drugiemu, osłabiasz go, a siebie samego wzmacniasz”.
Jean Poul, niemiecki pisarz: „Człowiek nigdy nie jest tak piękny, jak wtedy,
gdy prosi o przebaczenie lub gdy sam przebacza”.
bł. Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia: Człowiek, który nie lubi i nie umie przebaczać,
jest największym wrogiem samego siebie”.
Mądrość Syracha: „Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik”.